vrijdag 30 augustus 2013

Deelnemen aan kunstmarkten

Deelnemen aan kunstmarkten

Elk dorp met een kerk en drie boerderijen heeft tegenwoordig een kunstmarkt. Heel mooi natuurlijk, want het brengt mensen in contact met allerlei kunstvormen en dat kan natuurlijk nooit kwaad. In de praktijk bestaat overigens een heel groot deel van de aangeboden waren uit sieraden in allerlei vormen en maten.


Als we het eerdere artikel over kunstkopers erbij halen dat we eerder hebben gezien, dan zien we dat we hier weliswaar met geïnteresseerden te maken hebben maar ook met veel mensen die eens over de markt lopen bij wijze van tijdsverdrijf. Als er kopers bij zijn, moeten we die vinden in de categorie van de impulskopers.

Impulskopers zijn mensen die graag iets herkenbaars hebben dat ze zo aan de wand kunnen hangen. Dat betekent dus geen moeilijke onderwerpen als naakten of abstract, tenzij het gewoon een heel fleurig werk is dat in een moderne huiskamer tot zijn recht kan komen. Portretten van onbekenden zijn ook vaak lastig aan de man te brengen.

Naast de herkenbaarheid dient ook de prijs geschikt te zijn voor een impulsaankoop. Een kunstwerk van vele honderden euro's vraagt een meer afgewogen koop. Daar wil men rustig over na kunnen denken en er nog eens op terugkomen. Dus een prijs waar men niet te veel over na moet denken is noodzakelijk.Voor de meeste mensen betekent dat toch een maximum dat ergens tussen de 100 en 200 euro ligt. Daarboven vraagt het wat meer nadenken.

Het vorige punt, de prijs betekent ook dat we met redelijk hanteerbare formaten aan de gang moeten. Een 50x60 is voor die prijs nog wel te maken maar een 80x80 en groter wordt niet alleen slecht hanteerbaar maar ook te duur. En als kunstenaar verdien je er dan te weinig aan.

Een goede aandachtstrekker is meestal om niet statisch achter een kraam te gaan staan maar iets te doen. Bijvoorbeeld een schilderijtje maken. Niet te snel natuurlijk want dan krijgen de mogelijke kopers het idee dat het allemaal zoveel werk niet is en betalen ze er niet meer voor...

Deelname aan een kunstmarkt kan dus leuk zijn maar het is eigenlijk maar voor beperkte werken geschikt.


donderdag 29 augustus 2013

Klantgerichte kunst?

Bij een bedrijf dat zaken doet via een economisch model is het allemaal niet echt moeilijk. Je laat een marktonderzoek doen naar de behoefte van de mensen naar jouw product, je laat een prijs bepalen waartegen mensen bereid zijn om je product te kopen, je begint met de productie en je hebt omzet en een inkomen.

In zijn algemeenheid heb je bij de meeste producerende bedrijven te maken een productie die zich aan de vraag aanpast. Niemand gaat immers geld steken in de ontwikkeling van een product dat niets op zal gaan leveren. Alleen zwaar gesubsidieerde bedrijven of onderdelen van de overheid zelf zullen dat doen.



Het wordt een ander verhaal als je in de beeldende kunst zit. Er zijn maar heel weinig kunstenaars die zich aan de vraag van de markt aanpassen. Deze kunstenaars worden vaak wat minachtend "broodschilders" genoemd.

Veel kunstenaars bepalen zelf wel wat ze mooi vinden en wat ze willen maken. Of daar dan ook een markt voor is, dat is iets waar men zich totaal niet druk over maakt.

"mijn kunst is zo goed, die verkoopt zichzelf wel" is iets wat regelmatig te beluisteren valt. Dat is misschien in het gevoel van de kunstenaar best waar en ook nog goed te verdedigen maar het is de vraag of de mogelijke koper er ook zo over denkt.

Het maakt het er voor een kunsthandelaar of galerie op deze manier niet simpeler op om vraag en aanbod bij elkaar te brengen. Wellicht zijn deze vrijdenkende kunstenaars veel beter af met een eigen verkoopkanaal zoals bijvoorbeeld het Imocca project waarmee voor een zeer gering bedrag kunst aangeboden kan worden over de gehele wereld.




woensdag 28 augustus 2013

Kunst verkopen of toch liever niet?

Volgens sommige marketingmensen maakt het niet echt uit wat je verkoopt en zijn de principes universeel. Of dat een ferrari, een bos wortelen of een schilderij is doet er volgens hen niet echt toe. Het is echter de vraag of dat in de kunstwereld ook zo is.




Kopen en verkopen is vaak een rationeel proces waarbij koper en verkoper precies weten wat ze willen en wat ze voor hun aankoop overhebben.

In de kunstwereld ligt dat wat minder rationeel en economisch. Voor de kant van de koper geldt dat deze vooral op gevoel koopt (tenzij hij handelaar of belegger is) en voor de verkoper geldt dat deze op zich wel wil verkopen maar verkoopt hij niet dan is dat ook prima.

Met mag duidelijk zijn dat deze behoorlijk van het gebruikelijke afwijkende manier van handelen een behoorlijk eigen benadering vraagt van het verkopen van kunst.

De redenen dat veel kunstenaars niet zo met verkopen bezig zijn zijn:
- geld is meestal geen argument. Hoewel er maar heel weinig kunstenaars zijn die van hun kunstuitingen kunnen leven zijn er voldoende met een partner die hen financieel ondersteunt of met een uitkering van een gemeente.

- kunstenaars vinden hun werk vaak niet in geld uit te drukken en ervaren een geldbedrag soms bijna als een soort van "belediging" van hun werk

- veel kunstenaars hebben een emotionele band met hun werk wat het voor hen lastig maakt om daar afstand van te doen. Ook niet voor geld.

Het in gang zetten en vooral houden van een economisch koop en verkoopproces op deze basis is uiteraard lastig. De gangbare verkoopmodellen, bijvoorbeeld via een galerie, voldoen ook niet meer op alle punten. En waarschijnlijk is dat dan ook één van de redenen dat er zoveel manieren zijn waarop kunst aan de man wordt gebracht.

Bovengenoemde aspecten van de kunstwereld zijn in elk geval iets om goed rekening mee te houden bij iedereen die iets in deze kunsthandel doet.

maandag 26 augustus 2013

Online kunstveilingen, doen of niet?

Online kunstveilingen


Als er iemand met iets nieuws komt op internet betekent dat in het algemeen dat anderen er direct bovenop springen om het te imiteren. Dat is ook een verschijnsel dat we zien bij de zogenaamde kunstveilingen waar er vrij plotseling een flink aantal van op het internet zijn verschenen.

Het voornaamste wat direct opvalt bij deze veilingen is de prijs die uiteindelijk wordt behaald. Sommige veilingsites vermelden ook een "galerieprijs" waarvoor het kunstwerk in hun galerie te kopen is en we zien niet zelden dat de verkoop onder de tien procent van deze galerieprijs blijft. Dan is dus ofwel die galerieprijs niet erg realistisch ofwel de verkoopprijs is ver onder de maat.

Nu kunnen er redenen zijn voor een kunstenaar om het werk min of meer weg te geven. Dat is in feite de situatie op het moment dat je voor de kosten van de verf en doek verkoopt via de veilingsite. Het geeft zeker enige publiciteit en mogelijk wat naamsbekendheid. Indien er inzicht is in de biedende partijen dan vinden we daar een aantal handelaren terug die op het laatste moment van de veiling een koopje binnenhalen. Dus die naamsbekendheid komt vooral bij deze handelaren terecht. En die kennen je dan vooral als iemand die erg gemakkelijk met de opbrengst van de kunstwerken omspringt. Iets wat men later beslist zal weten te gebruiken. Ondergetekende handelt ook in kunst en houdt deze prijzen die bepaalde kunstenaars hier halen dan ook nauwkeurig bij...En die zijn er meer...En dat heeft zeer negatieve gevolgen voor de kunstenaar:

De keerzijde van deze veilingen voor de kunstenaar is dan ook dat het erg moeilijk wordt om je werk voor meer te verkopen. Gelukkig is het aantal mensen dat kennis heeft van deze extreem lage prijzen tot nu toe nog wel beperkt, maar als het nieuws bekender wordt dan heb je als kunstenaar echt een groot probleem.

Elke marketingspecialist kan je vertellen dat je vanaf een hoge vraagprijs wel kunt zakken, maar dat het vrijwel onmogelijk is om vanaf een lage vraagprijs weer te stijgen. Dit laatste kan alleen als er iets substantieel waarde verhogends aan het te verkopen product is toegevoegd. En dat zal met kunst zelden of nooit het geval zijn.

En zeg nu zelf: Waarom zou een galerie het risico nemen om een werk van 500 euro in de verkoop te nemen als een vergelijkbaar werk van dezelfde kunstenaar voor vier tientjes te krijgen is via een online veilingsite?

Kortom, voor een kunstenaar kan het verkopen via een veilingsite op korte termijn wat zakgeld opleveren. En dat kan een hele valide reden zijn. Maar zoek dan wel een site die een realistische minimumprijs hanteert en de prijsstelling niet aan een paar handelaren overlaat die bij 10% van de waarde ook afhaken.

Ook een kunstenaar heeft eigenwaarde. En die moet hij of zij hier niet mee te grabbel gooien. Wil je naamsbekendheid en wil je van je overtollige werk af, overweeg dan deelname aan een veiling voor een goed doel. Dan zal dat alleen maar positieve consequenties hebben.

woensdag 14 augustus 2013

Klanten, bezoekers en kopers

Klanten, bezoekers en kopers


Belangrijk is natuurlijk is bij het verkopen van kunst de klant. Reden dus om maar eens naar die klanten te gaan kijken. We kunnen de klanten groep bijvoorbeeld als volgt indelen:

1. Liefhebbers die gewoon dingen aan de wand willen die ze zelf mooi vinden zonder al te veel samenhang.

2. Beleggers, op zoek naar materiaal waar een winstgroei mogelijk kan zijn.

3. Kunstkenners die bezig zijn met het opbouwen van een verzameling.

4. Handelaren, op zoek naar een koopje dat met winst weer te verkopen is.

5. Impulskopers die met voldoende geld toevallig ergens tegenaan lopen.

6. Bedrijven die iets goeds aan de wand willen hebben.

Die groepen gaan we nu maar eens bekijken.

1. Liefhebbers.

Liefhebbers vinden het fijn om zich te omringen met kunstwerken waar ze iets bij voelen. Vaak zit er niet echt veel lijn in. Het plezier aan de werken staat voorop. Omdat er vooral om het plezier wordt gekocht is de prijs wel een bepalende factor. En die is natuurlijk niet voor iedereen even relevant. Maar zeer dure kunst is aan deze groep vaak lastig te verkopen. Maar redelijk geprijsd, min of toegankelijk materiaal is vaak relatief gemakkelijk te verkopen.

2. Beleggers.

Beleggers kijken meestal vooral naar de "naam" van de maker van het kunstwerk omdat de kunstenaar meestal de meest bepalende factor voor de toekomstige waardestijging is. Beleggers vinden we dan ook vooral in de galeries die gespecialiseerd zijn in werk gericht op deze groep. Denk aan duurder materiaal. De toegankelijkheid speelt meestal een secundaire rol.

3. Kunstkenners.

Kunstkenners zijn meestal verzamelaars die geen loshangend materiaal kopen maar materiaal dat in een bepaald stroming, periode of "school" valt. Hiertoe hebben ze vaak een eigen netwerk, niet alleen onder kunstenaars die ze vaak persoonlijk kennen maar ook bepaalde galeries. Het is geen groep die we als koper op de kunstmarkt aan zullen treffen.

4. Handelaren.

Een wat lastige groep is de handelaar op zoek naar koopjes. Deze zal het achterste van zijn tong niet laten zien. Hij is niet echt geïnteresseerd in het onderwerp van het schilderij. De naam speelt een rol als hij het goedkoop kan krijgen. Kortom, een wat ongrijpbaar persoon waar moeilijk op geanticipeerd kan worden qua verkoop

5. Impulskopers.

Impulskopers zien bij een winkel, in de etalage van een galerie, op een kunstmarkt en dergelijke iets wat ze mooi vinden. Iets wat ze domweg aanspreekt en dat ze dan ook rustig meenemen als het binnen het budget past. Een duur werk is niet geschikt voor impulsaankopen omdat men er veel te lang over na moet denken. Niemand koopt iets duurs zonder overleg met een partner etc. Impulskopers lokken we dus met niet te dure, opvallende maar toch toegankelijke werken. De impulskoper is de ideale klant voor de kunstmarkt en ook de etalage van de galerie zal op hem gericht ingericht moeten zijn.

6. Bedrijven


Bedrijven zoeken vaak naar grotere, min of meer imposante werken om indruk te maken op klanten, bezoekers en personeelsleden. Er wordt meestal niet zozeer voor beleggingsdoeleinden gekocht, tenzij het gaat om wat bijzonders voor de directiekamer. Belangrijk is dat het indrukwekkend is. Grote, vooral abstracte werken zijn dan ook aan bedrijven relatief gemakkelijk te slijten omdat je er als bedrijf ook nooit een buil aan zult vallen. Het is ook werk dat men bij je in het bedrijf verwacht.


dinsdag 13 augustus 2013

Inleiding kunst verkopen


Kunstenaars die van hun werk moeten of willen leven zullen toch een manier moeten vinden om hun werk aan de man te brengen.

kunst verkopen kan natuurlijk op de manier die  al sinds Rembrandt al wordt gebruikt, namelijk de galerie waar het werk komt te hangen om dat aan belangstellenden en vooral mogelijke kopers te laten zien.

Het aanbod aan galeries is groot. Sommige galeries zijn gespecialiseerd, sommige stellen hele hoge eisen, zowel qua exposanten als qua kopend publiek, anderen proberen juist een vorm van laagdrempeligheid te krijgen om kunt voor grotere groepen toegankelijk te maken.

Daarnaast vragen veel galeries forse commissies, tot de helft van de verkooppprijs aan toe. Dat maakt de werken enorm duur als de kunstenaar er zelf ook nog iets aan verdienen wil.

Ook wordt er vaak een huurprijs of ook wel muurprijs gevraagd, al dan niet met een mogelijkheid van verrekenen bij een mogelijke verkoop.

Door de verschillende eisen van de kunstenaars en de eisen van de galeries is een goede "match" tussen galerie en kunstenaar zeker niet gegarandeerd.

Veel kunstenaars zoeken dan ook andere wegen.

Men gaat exposeren op alternatieve plaatsen, zoals bij wachtkamers van doktoren, ziekenhuizen en dergelijke. Ook hotels, restaurants en andere horecagelegenheden zijn populair.

Dan is de mogelijkheid van de kunstroute, atelierroute en andere manieren om bezoekers naar het eigen atelier te krijgen. Lekker goedkoop, want je zet de deur open en je hebt verder geen kosten.

Veel plaatsen organiseren in de zomermaanden kunstmarkten waarbij een kraam gehuurd kan worden waar de kunstwerken verkocht worden. Het aanbod is vaak heel divers en de kwaliteit zeer wisselend.

En zo zijn er meer manieren om kunst te verkopen die op dit weblog uitgebreid aan bod zullen gaan komen.

En internet? Dat hebben we nog niet behandeld. De reden daarvoor is, dat er zoveel voors en tegens zijn met betrekking tot de handel in kunst op internet dat hier heel veel over te zeggen valt. Dat gaan we op dit weblog dan ook nog uitgebreid doen.

Een uitstekend hulpmiddel voor het wereldwijd verkopen van kunst is het Real Size Art project. Goedkoop en uitermate effectief.